بایگانی

Archive for the ‘مقاله’ Category

همسراحمد قابل: تاسف آور است در جمهوری اسلامی، افراد اندیشمند را به بند کشیده اند

4 سپتامبر 2011 بیان دیدگاه
 احمد قابل، روشنفکر دینی و از شاگردان برجسته آیت الله منتظری که پیش از ماه مبارک رمضان برای اجرای حکم خود به زندان فراخوانده شد هم اکنون در وضعیت وخیم جسمانی در زندان بسر می برد.

به گفته مرضیه پاسدار همسر قابل، مشکلات جسمانی آقای قابل بعد از حبس او در زمان فوت آیت الله منتظری شروع شده است بطوریکه قلب وی ناراحتی پیدا کرد و الان دارو مصرف می کنند بعد از آن چشمشان مشکل پیدا کرد و هم اکنون هم این عدم تعادل جسمانی و سرگیجه که هنوز علتش مشخص نیست مشکلات زیادی را برای او بوجود آورده است.

اين نواندیش دینی درآذر ماه 88 در حاليكه که بعد از فوت آيت الله منتظری برای مراسم تشییع او از مشهد به قم سفر می‌کرد، بازداشت شد. اولين جلسه دادگاه قابل، در حاليكه او را با پابند و دستبند به جلسه دادگاه آورده بودند، در اردیبهشت 89 برگزار شد و پس از تحمل حدود 170 روز زندان، با قرار وثیقه آزاد شد. وی برای دومین بار در شهريور 89 و در پی اظهار نظر در مورد اعدام های خودسرانه ، دسته جمعی و پنهانی در زندان وکیل آباد مشهد، بازداشت شد. از دیگر موارد اتهامی احمد قابل، سخنرانی های وی در مشهد، نجف آباد و فریمان و همچنین مصاحبه های ایشان با رسانه های خبری و انتقاد از سیاست های نظام را می توان نام برد. آقاي قابل در ديماه سال 89  مجددا از زندان وكيل آباد آزاد شد اما با تاييد حكم زندانش براي بار سوم به زندان وكيل آباد مشهد منتقل شد.

متن گفتگوی «جرس» با مرضیه پاسدار همسر احمد قابل را در خصوص مشکلات جدید جسمانی وی با هم می خوانیم:
بیشتر بخوانید…

توهم توطئه: شالوده گفتمان رهبر

3 سپتامبر 2011 بیان دیدگاه

توهم توطئه در تاروپود فرهنگ خاورميانه تنيده است و به يکى از ارکان اصلى گفتمان و انديشه سياسى در اين ديار تبديل شده است. به باور دانيل پايپس [1] با ناديده گرفتن اين پديده که تقريبا ٌ در تمام منطقه همه گير است، برخى از ويژگى هاى دنياى سياست جهان عرب و ايران در پرده اى از ابهام فرو ميرود. واکاوى شرايط اين منطقه بدون در نظر گرفتن » دست پنهان » همان اندازه زيان بار است که مطالعه اقتصاد امريکا بدون وال استريت و يا سياست هاى اتحاد جماهير شوروى بدون مارکسيزم لنينيزم» [1]

در ايران با توجه به پديده بالا، هر رويدادى در ميان حکومتگران به سادگى با جمله «كار دشمن » تفسير مى شود. در همين رابطه بحث و جدل سياسى در كشور از واژه هاى زير انباشته است:
«توطئه، جاسوس، خيانت، وابسته، خطر خارجى، دست هاى خارجى، نفوذ بيگانه، اسرار، نقشه، عروسك، ستون پنجم، نوكر استكبار، پشت پرده و پشت صحنه و[ بتازگى تهاجم فرهنگى و جنگ نرم]. بكار بردن واژه هاى بالا در گفتمان سياسى حکومتگران به اين مفهوم است كه نخبگان سياسى داخلى، عروسك هايى اند كه با بند هاى پنهان قدرت هاى خارجى مهار شده اند. پيام اين است كه يك ناظر با هوش بايد از ظواهر چشم پوشى كرده و روى پيوند هاى پنهان دقت كند. تنها در آن زمان است كه مى توان از توطئه سر در آورد، به دستور كار پنهانى پى برد و مجرمين حقيقى را شناخت.»[2]

  بیشتر بخوانید…

اگر به مسئولیت خود عمل نکنید، این خلاء را قدرتها پر می کنند

2 سپتامبر 2011 بیان دیدگاه

اولین رئیس جمهور ایران با تاکید مجدد بر عنصر «استقلال» در جریان مبارزۀ سیاسی و انتقال قدرت، در خصوص رخدادهای لیبی و انتقادات وارده به دیدگاهش اظهار داشت «تجربه لیبی به مردم ایران درس می دهد که اگر خود عمل نکنید، اگر روی حقوقتان نیاستید و خودتان عمل نکنید، این خلاء را مثل لیبی قدرت ها پر می کنند، و بر سرنوشت شما مسلط می شوند.

وی ادامه داد: وقتی مسلط شدند شما نه استقلال دارید و نه آزادی. اما اگر خود عمل کنید نه قدرت یعنی اسلحه و خشونت از نوع داخلی و خارجی اش محل عمل پیدا نمی کند و در آینه لیبی است که آدم اهمیت استقلال را می بیند و تفکیک ناپذیری استقلال از آزادی و نتیجه مداخله خارجی در تحول یک کشور را می بیند.»

به گزارش رادیو عصر جدید، ابوالحسن بنی صدر در پاسخ به نقد دیدگاهش پیرامون «استقلال» و «انقلاب» و این پرسش که «شما همیشه اصل استقلال را به عنوان تابویی که نباید در مبارزه آن را نقد کرد مطرح کرده اید، در عین حال انقلاب را معادل خشونت ندانسته، بلکه انقلاب را خشونت زدایی می دانید ولی نگاهی در آینه لیبی به ما می گوید که شما در هر دو مورد اشتباه می کرده اید، چون قذافی و استبداد او در لیبی بدون انقلاب خشن از بین نمی رفت و مبارزه مسلحانه بدون حمایت مسلحانه و نیز سیاسی غرب به پیروزی نمی رسید. آیا زمان آن نرسیده که باورهای خود را به نقد بکشید و دست به خود شکنی بزنید»، گفت:
«اتفاقا در آینه لیبی است که آدم اهمیت استقلال را می بیند و تفکیک ناپذیری استقلال از آزادی و نتیجه مداخله خارجی در تحول یک کشور را می بیند. حالا ببینیم آنچه که روی داده چه بوده است؟ قذاقی رفت، آیا دمکراسی جای او آمد؟ اولا آنجا جنگ داخلی هنوز پایان نیافته است، معلوم نیست چه وقت پایان می یابد. اینکه این آقایان بتوانند این کشور را اداره کنند سوالی است که هنوز جواب پیدا نکرده، خیلی نباید عجله کرد. اولین اعلامیه شورای انتقالی لیبی این است که ما حافظ حقوق غرب هستیم. غرب در لیبی چه منافعی دارد که این شورای ملی انتقالی باید حافظ آن باشد؟ هنوز به مردم لیبی وعده نداده، اول وعده را به غرب می دهند! چه کسی رفته و جانشینش کیست؟ رئیس شورای انتقالی لیبی که وزیر دادگستری آقای قذافی بود، از کی دموکرات شد؟ کدام یکی از اینهایی که در این شورا عضویت دارند، سابقه چند روز زندگی در دمکراسی را دارند، اصلا فهمیده اند دمکراسی چیست و سابقه مبارزه برای دمکراسی در عمرشان داشتند؟ با خودمان که نمی خواهیم بازی کنیم! ثانیا معلوم نیست که این رژیم بهتر از رژیم قذافی از کار درآید. آنچه که ما می دانیم این است که شورای انتقالی مدافع منافع غرب در لیبی است، بترتیبی که تعهد کرده است.»

بیشتر بخوانید…

اعتصاب غذای نامحدود اشکان ذهابیان در زندان متی کلای بابل

31 اوت 2011 بیان دیدگاه
 اشکان ذهابیان دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه فردوسی مشهد در اعتراض به بازداشت غیرقانونی و وضعیت نامناسب در زندان بابل ، اعتصاب غذای نامحدود کرده است.

به گزارش  جرس این عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت پس از گذراندن بیش از نیمی از 6 ماه حکم غیرقانونی حبس در زندان متی کلا بابل، در اعتراض به ممانعت غیرقانونی از آزادی اش و همچنین شرایط  این زندان از سحرگاه روز سه شنبه 8 شهریو ماه مقارن با آخرین روز ماه رمضان در اعتراض به شرایط نامناسب زندان دست به اعتصاب غذای نامحدود ( تر ) زده است.

اشکان ذهابیان اعلام کرده است که تا زمان تحقق خواسته هایش اعتصاب غذا خواهد کرد. وی گفته است تنها آب و چند استکان چایی و قند در روز مصرف خواهد کرد.

بیشتر بخوانید…

سحرخیز؛ ۷۹۰ روز مظلومیت و اقتدار

31 اوت 2011 بیان دیدگاه
«عالی‌ترین مقام رسمی جمهوری اسلامی كه به خود حق دخالت در تمام امور را می‌دهد در ظلم و شکنجه مخالفان، نقش غیرقابل انکار و تعیین‌كننده‌ای دارد.» همین بخش از نامه عیسی سحرخیز به رییس قوه قضاییه کافی است تا پس از ۷۹۰ روز بازداشت، در روزهایی که او در شرایط وخیم جسمی به سر می برد، هنگام مراجعه به بهداری زندان، مورد ضرب و شتم قرار بگیرد اما افکار عمومی ملت ایران او را به مظلومیت توأم با اقتدار بشناسند.

حکم قضایی یا تاوان «کینه شخصی»؟

سیزدهم مرداد ماه سال جاری، دستگاه قضایی اعلام کرد «عیسی سحرخیز دو سال بیشتر در زندان خواهد ماند». وی که پیش تر به سه سال حبس تعزیری محکوم شده بود، حکم جدید خود را دریافت کرد؛ اگرچه به باور فرزندش «حکم جدید مانند بقیه حکم هاست، این حکم نشانگر کینه شخصی آقای خامنه ای به پدرم است، به دلیل انتقادهای که پدرم به او داشت حالا سعی دارند به هر طریقی شده او را اذیت کنند و بیشتر در زندان نگه دارند».

سحرخیز که نزدیک به ۷۹۰ روز است بدون یک روز مرخصی ـ حتی درمانی ـ در زندان به سر میبرد، به تازگی در روزهای اخیر در زندان رجایی شهر، مورد ضرب و شتم نیز قرار گرفته است.

مهدی سحرخیز آخرین وضعیت جسمی پدرش را چنین توصیف کرده است: «پدرم خیلی ضعیف شده، مشکل فشار خون دارد، پرده گوشش پاره شده، از ناحیه کمر در رنج است و مدتی حتی روی صندلی چرخ دار می نشست. در روزهای اول زندان به پدرم چیزی شبیه توبه نامه داده اند که امضا کند، بهش گفته اند به شرط امضا، شرایط مناسب و راحتی برایش مهیا می شود اما پدرم گفته من به حرفهایی که زده ام اعتقاد دارم و توبه نامه امضا نمی کنم، به این دلیل او را دو سال در وضعیت بدی در زندان نگه داشته اند و هیچ جوابی به درخواست مرخصی نداده اند».

  بیشتر بخوانید…

هدی صابر جانش را فدای آزادی دیگران کرد

30 اوت 2011 بیان دیدگاه
مهدی خزعلی با تقدیر از هدی صابر نوشته است: او جانش را فدای جانهای دیگران کرد، او رفت تا امروز یکصد اسیر دربند ما – در آستانه عید فطر – به آغوش ملت بازگردند، من آزادی خویش و این آزادگان اخیر را مدیون هدی صابر و هاله سحابی می دانم.

متن این نوشته که پس از دیدار از خانواده هدی صابر نوشته شده است بشرح زیر است:

دیروز پیش از افطار به منزل شهید هدی صابر رفتیم، خانه ای محقر و کوچک در شرقی ترین نقطه تهران، منزل و ماوای مردی بزرگ بود، هرچند امروز جایش در بین ما خالی است، اما مردان بزرگ، اثری به یاد ماندنی در دلها می گذارند.

پای صحبت همسر و فرزندش که می نشینی، از بی خبری دو روزه خانواده و اینکه خبر را در بالاترین خوانده اند، از قصه پزشک جوانی که می خواست پیام بیماری او را به خانواده دهد و برخورد مامورین امنیتی با او، از ماجرای ارتحال و تشییع و تغسیل و تدفین – که حتی گورکن هم مامور امنیتی بوده است – از دهها دوربین که اشک و ناله داغداران را در بیمارستان و گورستان و خانه و مسجد به تصویر می کشیده است، از این که 29 دوربین امنیتی بالای سر جنازه بوده و خودشان تصویری ندارند، از گزارش پزشکی قانونی که حکایت ضربه به سر را تایید می کند، از شکایتشان که امیدی به رسیدگی ندارند، که سخن می گویند، بارها و بارها بغض گلویت را می گیرد، اشک در چشمانت حلقه می زند، اما نمی خواهی با گریه دردشان را تازه کنی! همراهان هم پس از خروج از منزل گفتند که ما هم می خواستیم گریه کنیم!

آری بر این بغض فرو خورده باید گریست، به آنها دلداری  دادم، تسلی شان دادم، گفتم گمان نکنید خون عزیزتان هدر رفته است، او جانش را فدای جانهای دیگران کرد، او رفت تا مانع ظلم به دیگران شود، او باعث شد تا دوران اعتصاب غذا در همان بندی که او بود، مرا بارها و بارها به اصرار زندانبان به بهداری بردند و معاینه کردند و وزن و فشار خون و حال عمومی مرا ثبت در پرونده و مهر و امضا کردند! او رفت تا امروز یکصد اسیر دربند ما – در آستانه عید فطر – به آغوش ملت بازگردند، من آزادی خویش و این آزادگان اخیر را مدیون هدی صابر و هاله سحابی  می دانم، او جان عزیزش را فدای آزادی ما کرد. خانواده اش را از یاد نبریم، این اولین عید خانواده هدی صابر و هاله سحابی است، که جای عزیزشان خالی است. اما بدانید ما تا جان در بدن داریم مدیون شماییم و قدردان و سپاسگزار صبر و استقامتتان.

نسرین ستوده بازهم با خانواده دیدار نکرد

29 اوت 2011 بیان دیدگاه
 نسرین ستوده در سومین هفته متوالی از ملاقات با خانواده اش خودداری کرد.
به گزارش جرس، در حالی که همسر و فرزندان نسرین ستوده وکیل دادگستری برای ملاقات به زندان اوین رفته بودند، وی از آمدن به سالن ملاقات کابینی خودداری کرد و با خانواده اش ملاقات نداشت.

نسرین ستوده بدنبال بازداشت همسر و ضرب و شتم خواهرش در نامه‌ای به رییس قوه قضاییه و سرپرست دادسرای اوین، اعلام کرده بود چون خوفناک‌ترین دادسرای ایران به طورغیر قانونی هفته گذشته خانواده‌اش را به اتفاق دو کودک خردسالش ساعاتی به گروگان گرفته است از این پس ترجیح می دهد برای آسیب نرسیدن به فرزندانش از انجام چنین ملاقاتی خودداری کند.
گفتنی است سه هفته پیش،  همسر و فرزندان ستوده به جرم همراه داشتن دفترچه چند ساعت بازداشت شدند و خواهر این زندانی سیاسی مورد ضرب و شتم ماموران قرار گرفت.
نسرین ستوده به جرم اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به قضاوت پیرعباسی به ۱۱ سال حبس تعزیری، ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور و ۲۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد.
بیشتر بخوانید…