خانه > مقاله > انتقاد تقوایی از برخورد با هنرمندان: تاکنون با جامعه سینمایی اینگونه برخورد نشده بود

انتقاد تقوایی از برخورد با هنرمندان: تاکنون با جامعه سینمایی اینگونه برخورد نشده بود

 ناصر تقوایی با انتقاد از برخوردهای صورت گرفته با هنرمندان و ادامه حبس غیرقانونی همسرش می گوید: و اقعا نمی دانم چرا اینگونه اقدامات را انجام می دهند زیرا اثرات منفی زیادی دارد، همین عدم اعتمادی که در جامعه تولید می کند و نگرانی که در گروههای فیلم سازی بوجود آورده ناشی از همین برخوردها ست. تا به امروز من به یاد نمی آورم با جامعه سینمایی چنین برخوردهایی صورت گرفته باشد.»

نزدیک به دو ماه از بازداشت مرضیه وفامهر بازیگر فیلم «تهران من، حراج» می گذرد این در حالی است که همه عوامل بازداشت شده این فیلم  پس از یک روز بازداشت با قرار وثیقه آزاد شده اند. این بازیگر سینما هم اکنون در زندان قرچک ورامین نگهداری می شود.


ناصر تقوایی همسر مرضیه وفامهر در خصوص آخرین وضعیت همسرش به «جرس» می گوید: «الان نزدیک به دو ماه است که همسرم در زندان قرچک ورامین که شرایط یک زندان را هم ندارد و قبلا مرغدانی بوده، نگهداری می شود و هفته ای یکبار با ایشان ملاقات دارم.  البته آقای محسنی اژه ای دادستان کل کشور اعلام آزادی همسرم را کردند اما بازپرس پرونده را به دادگاه ارجاع داد و در نتیجه حکم آقای اژه ای باطل شد و پرونده الان به دادگاه انقلاب رفته است و منتظر برگزاری دادگاه هستیم.»

این کارگردان سرشناس با ابراز امیدواری از رفع اتهام از همسرش می افزاید: «وکیل همسرم امروز توانسته پرونده را ببیند که گویا پرونده قطوری هم است زیرا از تمام افرادی که در این فیلم بوده اند بازجویی شده و باید ببینیم اینها چه گفته اند و چه ارتباطی به ما دارد حالا امیدواریم تا یک هفته دیگر دادگاه تشکیل شود و از ایشان رفع اتهام شود.»

فیلم «تهران من، حراج» ساخته گراناز موسوی، فیلمساز ایرانی مقیم استرالیاست که در آن  دختر هنرمندی در یک پارتی با یک  پسر جوان ایرانی که ساکن  استرالیا ست آشنا می شود و در تلاش است به اتفاق او از ایران برود…

گرانازموسوی گارگردان فیلم «تهران من، حراج» با انتقاد از بازداشت خانم وفامهر گفته بود: «فیلم با مجوز ساخته شده، فیلمی که نمای خیابانی دارد نمی تواند بدون مجوز باشد. در همان ابتدا که متوجه شدم او را خواسته اند به او گفتم تمام اطلاعاتم را در اختیار آنها قرار دهد تا با من تماس بگیرند، اما برای من جای سئوال دارد که چرا از من به عنوان کارگردان توضیح نمی خواهند تا سو تفاهم ها برطرف شود.»

تقوایی با بیان اینکه این فیلم یک پایان نامه دانشجویی است، ادامه می دهد: «این فیلم چهار سال پیش دوره ای که آقای صفار هرندی وزیر ارشاد بود، تولید شده است. خانم گراناز موسوی دوست همسر من که شاعر خیلی خوبی است این فیلم را ساخته است. سالها پیش خانم موسوی با خانواده اش به استرالیا مهاجرت کرده و در آنجا درس سینما خواند و چون پایان نامه تحصیلی خوبی نوشته بود دانشگاه یک بودجه خوبی را بعنوان جایزه در اختیارش گذاشت تا بتواند یک فیلم تولید کند. فیلم هم مربوط به جوان ها معاصر ایران و بااستعدادی است که زندگی شان هرز می رود که یا مجبور به ترک وطن می شوند یا به انحراف کشیده می شوند و اینکه علت این بی بند و باری چیست؟ ظاهرا هم یک چنین موضوعی آن زمان مطلوب سیاستگزاران وزارت ارشاد بوده است. خلاصه برای اجرای اینکار آن دانشگاه برای این فیلم یک تهیه کننده انتخاب می کند که با یک تهیه کننده در ایران که دفتر رسمی دارد (دفتر رسمی یعنی شعبه وزارت ارشاد است) یک قرارداد می بندد و کار بطور کاملا رسمی شروع می شود و حتی یک گروه استرالیایی برای فیلم برداری فیلم به ایران می آیند که حتما مجوز کار در ایران داشته اند. برای من که در ایران زندگی می کنم واقعا نمی دانم این واژه های زیرزمینی که اینها بکار می برند یعنی چه؟ همه فیلم در خیابانها تهران اتفاق می افتد این گروه فیلم برداری با تجهیزات خود در خیابانها تهران مشغول بکار بودند و هربار که پلیس هم اینها می گرفته و مدیر تولید فیلم که نماینده تهیه کننده است ورقه ای را به آنها نشان می داده و آزاد می شدند و دوباره شروع بکار می کردند. نزدیک به ده و پانزده روز در خیابانهای تهران کار کردند.

وی در ادامه می گوید: بعد شایعه شد که این فیلم مجوز ساخت ندارد پس اگر مجوز ندارد چطور بطور رسمی در خیابانهای تهران کار کردند؟ حالا سوال من این است این فیلم مجوز دارد یا ندارد، به بازیگر فیلم چه ارتباطی دارد؟ مثل اینکه من بروم بقالی برای خریدن شیر به صاحب مغازه بگویم جواز مغازه ات را به من نشان بده!

تقوایی با اظهار امیدواری از رسیدگی قانونی به این پرونده می گوید: امیدواریم پرونده به شکل قانونی جلو برود زیرا قاضی قبل این کار را نمی کرد و این قضیه را به یک دعوای خصوصی تبدیل کرده بود. نمی دانم چرا از دیگر افراد وثیقه قبول می کرد تا دادگاه تشکیل شود اما برای همسر من وثیقه قبول نکرد. تمام اینها ناشی از بی قانونی است و تمام این اتهاماتی در پرونده است شرعی می باشد و سیاسی نیست زیرا اگر سیاسی می بود باید الان همسرم را به اوین می بردند نه قرچک ورامین. در شرع هم که اصلا زندان در کارش نیست، اگر گناهی مرتکب شده باید شلاقش بزنند یا دیه بدهد اما الان بیشتر از دو ماه است که در زندان است.»

در حالیکه این فیلم با انتقادات شدید محافظه کاران مواجه شده است اما کارگردان این فیلم می گوید: » فیلم تهران من، حراج یک  تعهد اجتماعی دارد و از دردهایی می گوید که هر کس در تهران زندگی کند، آن را می بیند. این فیلم به بهترین شکل حتی خیلی بهتر از سریال های تلویزیونی زنگ خطر را در ذهن بچه ها به صدا در می آرود چرا باید جلوی چنین فیلمی گرفته شود؟ مگر هدف حل مشکل نیست؟ مگر طرح مسئله برای پیدا کردن راه حل نیست؟ چرا از این زاویه به این اثر نگاه نمی شود؟ آیا اگر سر این فیلم را زیر آب کنیم و عوامل آن را اذیت کنیم اصل مشکلات تهران حل می شود؟»

ناصر تقوایی،  همسر این بازیگر دربند می گوید: » در هر صورت این یک فیلم هفتاد دقیقه ای دانشجویی است که به چند فستیوال فرستاده شد و در سال 2009 هم برنده جایزه بهترین فیلم مستقل در استرالیا شد. حالا نمی دانم سی دی این فیلم چطور به ایران آمده و به طور غیر رسمی تکثیر شده و بازار ایران هم گرفته است. قبل از این ماجراها این فیلم سرچهارراه ها 1200تومان فروش می رفته اما حالا رسیده به 7000 هزار تومان! این هم شده دکان تبلیغاتی برای کسانیکه این کار خلاف را انجام دادند و سی دی ها را تکثیر می کنند و پول به جیب می زنند. همین هفته گذشته در روزنامه وزارت ارشاد یک گزارشی منتشر شده که یک موسسه ای که کارش تکثیر فیلم است و مجوز وزارت ارشاد را هم دارد 35000 فیلم قاچاقی وارد بازار ایران کرده است یعنی یک اکران قاچاقی در سرچهارراه در سطح شهر درست شده که فروشش از مجموع سینماها در روز بیشتر است و پول زیادی به جیب خلافکارها رفته است.»

ناصر تقوایی در پایان با انتقاد از چنین برخوردهایی با جامعه هنری ایران تصریح می کند: «شرکت در یک فیلم به گفته آنها مبتذل اتهامی است که به همسرم زده اند. من نمی دانم فیلم مبتذل است یا نیست به بازیگرش چه ارتباطی دارد؟ فیلم کارگردان و تهیه کننده دارد، بازیگر وظیفه اش این است آنچه به او می گویند انجام دهد بازیگر که نمی تواند بگوید اینکار را می کنم، اینکار را نمی کنم. امیدوارم توجه به مسئله حقوق بشر در ایران فقط مربوط به مسائل سیاسی نباشد بلکه به مسائل فرهنگی و مشکلات هنرامندان هم رسیدگی شود. چون طی ماههای اخیر تنها همسر من بازداشت نشد بلکه چند نفر از هنرمندان حوزه های بازیگری و خبری هم دستگیر شدند. بالاخره یک تعریفی از فرهنگ در این جامعه باید صورت بگیرد.

وی ادامه داد: بازپرس پرونده همسرم دست بر روی سه مورد گذاشته که در هر سه مورد تصویر مجازی را بجای واقعیت گرفته است. که من هم به ایشان جواب دادم که خوب پس در این فیلمهای پلیسی و جنایی که بعضی نقش قاتل را بازی می کنند روی پرده سینما آدم کشته اند، پس انها را هم  بگیرید و اعدام کنید. و اقعا نمی دانم چرا اینگونه اقدامات را انجام می دهند زیرا اثرات منفی زیادی دارد، همین عدم اعتمادی که در جامعه تولید می کند و نگرانی که در گروههای فیلم سازی بوجود آورده ناشی از همین برخوردها است. تا به امروز من به یاد نمی آورم با جامعه سینمایی چنین برخوردهایی صورت گرفته باشد.»

گفتنی است، علاوه بر مرضیه وفامهر، پگاه آهنگرانی، مهناز محمدی و مریم مجد از جمله هنرمندانی هستند که از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده و با قید وثیقه آزاد شدند.

از:  مژگان مدرس علوم

Advertisements
  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: