خانه > مقاله > “معجزه گفت و گو” ؛ باور همیشگی کیوان صمیمی

“معجزه گفت و گو” ؛ باور همیشگی کیوان صمیمی

یک منبع نزدیک به صمیمی در خصوص آخرین وضعیت وی در زندان می گوید: «در آخرین ملاقاتی که خانواده با ایشان داشتند به اعتصاب غذای خود پایان داده بود و وضعیت عمومی اشان نسبتا بهتر از قبل بود. البته وی همچنان از حقوق اولیه یک زندانی از جمله ملاقات حضوری و تلفن و مرخصی محروم هستند. ایشان الان نزدیک به 755 روز است که ناعادلانه و بدون دسترسی به حقوق اولیه خود در زندان بسر می برد و فقط یکی و دو روز برای عروسی دخترشان به مرخصی آمدند. این در شرایطی است که بویژه بعد از انتقال ایشان به زندان رجایی شهر بخاطر کمبود امکانات آنجا، مشکلات جسمانی شان افزایش پیدا کرده و از آرتوروز پا و کمر و گردن رنج می برند که قبلا این مشکلات را نداشتند و پزشکان آنجا هم به این مشکلات رسیدگی نمی کنند.»

وی می افزاید: «در طی مدت زندان بارها به خاطر شرایط نامناسب و برخورد غیرقانونی با زندانیان دست به اعتصاب غذا زدند. هنوز از پایان اعتصاب غذایشان بخاطر شرایط نامناسب زندان نمی گذشت که بخاطر شهادت هدی صابر و همراهی با اعتصاب کنندگان اوین اعتصاب خود را آغاز کردند و همین امر باعث ضعف جسمانی ایشان شد که خوشبختانه در ملاقات هفته گذشته خانواده ایشان از وضعیتشان نسبتا راضی بودند.»
وی در ادامه با اشاره به شهادت هدی صابر یار دیرین صمیمی می افزاید: » صمیمی بعد از شهادت آقای صابر خیلی دلش می خواست بتواند در مراسم تشیع ایشان شرکت کند و به خانواده هدی تسلیت بگوید اما تلاش های خانواده و خودشان برای آمدن به مرخصی بی نتیجه بود. آقای صمیمی خیلی با مرحوم هدی صابر رفیق بودند تا جایی که در زندان رجایی شهر ایشان را صاحب عزا می دانستند و به ایشان تسلیت می گفتند و مهندس هم برای زندانیان سخنرانی می کرد. خوب آقای صمیمی ارتباط خیلی تنگاتنگی با هدی صابر و سحابی داشت و با توجه به اینکه عضو شورای فعالان ملی مذهبی بودند بسیار از حوادث ناگواری که برای هاله سحابی و هدی صابر افتاد متاثر شدند.»

وی در مورد انتشار نامه، توسط کیوان صمیمی توضیح می دهد: یکی از هدفهای آقای صمیمی برای انتشار این نشریه روشنگرانه، گردآوری گروههای مختلف در پای میز گفتگو برای ارائه نظریه و هم اندیشی بود. نشریه نامه تنها یک مجله نبود بلکه یک عرصه عمومی بود که جنبش کارگری،جنبش دانشجویی، جنبش زنان و جنبش اصلاحات که کمتر با هم ارتباط داشتند در این نشریه دعوت می شدند تا با هم اندیشی و گفتگو با هم آشنا و به نتایج مثبتی برسند. در این نشریه مشکلات کارگران و مشکلات صنفی معلمان دنبال می شد. جنبش دانشجویی را به شکل عمیق و ریشه ای و آکادمیک در زمان حال و گذشته دنبال می کرد و عملا یک فضای بازی شده بود برای کسانیکه تریبون نداشتند.

وی می افزاید: بعضی اوقات دفتر تحکیم وحدت که در دانشگاه سالنی به آنها داده نمی شد جلسات خود را در دفتر مجله نامه برگزار می کردند و واقعا فضای منحصر به فردی بود. اما افسوس که سالها مانع از انتشار این نشریه شدند. جالب است بدانید که فضا چنان باز بود که جریانهای اصولگرا هم در این گفتگوها حضور داشتند و از نزدیک با اندیشه های دیگران آشنا می شدند و فضای تفاهم ایجاد می شد. بزرگترین دغدغه آقای صمیمی این بود که به «معجزه گفتگو» برسند و از طریق این گفتگوها به نتایج مثبتی برسند. نشریه نامه مدتها توقیف بود اما مدتی قبل از بازداشت مهندس صمیمی رفع توقیف شد و فقط جریمه نقدی شد اما خوب بخاطر بازداشت مهندس صمیمی امکان انتشار این نشریه نبود.»

وی همچنین در مورد جای خالی «نامه» می گوید: «با شناختی که از آقای صمیمی دارم می دانم ایشان بویژه در این مقطع زمانی و فضای خاص معتقد هستند که به مجله نامه نیاز داریم، محفلی که در آن گروه های مختلف چه در داخل چه در خارج بتوانند در فضایی همدلانه و دوستانه نه تخریبگر گفتگو کنند و از دل این گفتگو به همنشینی، هم اندیشی و همراهی برسند همان چیزی که آقای صمیمی آرزوی آنرا داشتند و دارند.»

گفتنی است، مهندس کیوان صمیمی، عضو شورای فعالان ملی-مذهبی از فعالان پرسابقه سیاسی کشور است. وی پیش از این مسئولیت مجله توقیف شده نامه و نیز سایت مسدود سده خرابات را بر عهده داشته است. وی که سابقه بازداشت در زمان حکومت پیشین را نیز دارد، عضو شورای ملی صلح، کمیته پی گیری بازداشت های خودسرانه،کمیته حمایت از حقوق شهروندی و نیز کمیته دفاع از حق تحصیل است. صمیمی از جمله فعالان سیاسی است که پس از اعتراضات مردم به نتایج اعلام‌شده انتخابات ریاست جمهوری دهم بازداشت و تحت آزار و بازجویی طولانی مدت قرار گرفت. وی که تنها یک روز پس انتخابات دستگیر شد، به اتهاماتی همچون زیر سوال بردن سلامت انتخابات و شرکت در تظاهرات متهم گردید و به شش سال زندان و محرومیت مادام العمر از فعالیت‌های سیاسی محکوم گردید این در حالی است که صمیمی در آن زمان در بازداشت به سر می‌برد و نمی توانسته در تظاهرات شرکت داشته باشد.

این فعال ملی مذهبی هم اکنون با محرومیت از حقوق اولیه خود در زندان رجایی شهر بسر می برد و با وجود ناراحتی های جسمانی همچنان با مرخصی وی مخالفت می شود.

Advertisements
  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: